சீனி கவிதை....

Tuesday, 31 March 2020

தொட்டு தொட்டு உணரும்

மாற்றுத்திறனாளியாய்

கேட்டு கேட்டு உணர்கிறேன்

வரிகளில் உன்னை !

இலக்குகளை தீர்மானி
இறகுகள் தானாய் முளைக்கும்...

பூந்தோட்டங்கள் நமக்காக பூக்களையே விரித்திருக்கிறது.ஆனால் நாமோ குப்பைத்தொட்டிகளை தேடி கிளறிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

உன்னை தொடர்ந்தேன்
கவிதையை அடைந்தேன்
மௌனத்தை தொடர்ந்தேன்
என்னை கண்டடைந்தேன்...

நீ தங்கியிருக்கும்
நெஞ்சுக் கூட்டிலிருந்து
கவிதைகள் தோன்றாம லிருந்தால்தான்
ஆச்சர்யம்...!

அலை கரை வந்து வந்து போவது

உன் காலடியை தேடித்தான்..

“ஏன் முன்புப்போல் எழுதுவதில்லை”என்று
கேட்பவர்களிடம்
எப்படி நான் சொல்வேன்
என் பேனாக்கள்
தன் மனக்காயங்கறை ஆற்றிட
மௌன விரதங்கள் இருக்கிறதென்பதை..!