சீனி கவிதை....

Saturday, 28 July 2018

அளவில்லாத சந்தோசங்களை

சுமந்து செல்வதால்

புறப்பட்ட சிறிது நேரத்தில்

கவிழ்ந்து விடுகிறது

காகித கப்பல்கள்.!

விளக்கில் எரிந்துதான்

சாக வேண்டும் என்று

விதியாக இருக்கையில்

பாவம் விட்டில் பூச்சிதான்

என்ன செய்யும்..!?

உன் பெயரெழுத எண்ணி

ஒரு புள்ளி வைத்ததுமே

எறும்புகளாய் மொய்க்க ஆரம்பித்து விடுகிறது

கவிதைகள்.!

கொலைக் களத்திலும்

நாம் பேனாக்களை வைத்து

முதுகு சொறிந்துக் கொண்டிருக்கிறோம்!

உன் பார்வை தாழும் வரை

என் போதை தெளியப் போவதில்லை .

காசும் பணமும் வரும் போகும்

இரவும் பகலும் வரும் போகும்

குழந்தைத்தனமும் இளமைக்காலமும் வரும் போகும்

கோடையும் மழையும் வரும் போகும்

நிழலும் வெயிலும் வரும் போகும்

ஆனால்

நட்பும் காதலும் வரும் போகாது

நமக்குள்ளேயே தங்கி விடுகிறது!

சமுத்திரமே

உனக்கானதாக இருக்கிறது

நீயோ அலை நுரையில்

முகம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாய்.!